Çocuğum Sürekli “Ben Yapacağım” Diyor: Bağımsızlık Duygusu Nasıl Desteklenir?
“Ben yapacağım!”, “Kendim yapabilirim!” veya “Sen yapma!”… Okul öncesi dönemde çocuklardan bu cümleleri sık sık duymak oldukça doğaldır. İlk bakışta inatlaşma gibi görünen bu davranışlar, aslında çocuğun bağımsızlaşma ve kendi becerilerini keşfetme sürecinin önemli bir parçasıdır. Çocuk büyüdükçe kendi kararlarını vermek, günlük işlerini tek başına yapabilmek ve çevresi üzerinde etkisi olduğunu hissetmek ister. Bu süreçte yetişkinlerin yaklaşımı, çocuğun özgüveninin ve sorumluluk duygusunun gelişmesinde önemli bir rol oynar.
“Ben Yapacağım” Demek Neden Önemlidir?
Bir çocuğun kendi başına bir şey yapmak istemesi, gelişen bağımsızlık duygusunun göstergelerinden biridir. Ayakkabısını kendisinin giymek istemesi, kıyafetlerini seçmesi, oyuncağını toplaması veya yemeğini kendi başına yemek istemesi yetişkinler için zaman zaman yavaşlatıcı olabilir. Ancak çocuk açısından bunların her biri önemli birer öğrenme deneyimidir. Çocuk bir işi kendi başına yapmayı denedikçe becerilerini tanır, sınırlarını keşfeder ve “Bunu yapabilirim.” duygusunu geliştirir.
Her Şeyi Çocuğun Yerine Yapmak Doğru mu?
Çocuk zorlandığında işi hemen onun yerine yapmak kısa vadede işleri kolaylaştırabilir. Ancak çocuğun her karşılaştığı zorlukta yetişkinin devreye girmesi, kendi başına çözüm üretme fırsatlarını azaltabilir. Örneğin ayakkabısının bağcığını bağlayamayan bir çocuğa doğrudan yapmak yerine “İstersen önce birlikte deneyelim.” demek daha destekleyici olabilir. Buradaki amaç çocuğu tamamen yalnız bırakmak değil, ihtiyaç duyduğu kadar destek vererek kendi başına yapmasına fırsat tanımaktır.
Yaşına Uygun Sorumluluklar Verin
Bağımsızlık duygusunu desteklemenin en etkili yollarından biri çocuğa yaşına uygun küçük sorumluluklar vermektir. Oyuncaklarını toplamak, kirli kıyafetlerini sepete koymak, sofraya peçete getirmek, çantasını hazırlamaya yardım etmek veya kitaplarını yerine koymak günlük yaşamın içerisinde yapılabilecek basit görevlerdir. Bu görevlerin mükemmel şekilde yapılması beklenmemelidir. Asıl amaç çocuğun sürecin bir parçası olduğunu hissetmesidir.
Seçim Yapmasına Fırsat Verin
Çocukların bağımsızlık duygusunu geliştirmek için her kararı onların vermesine gerek yoktur. Günlük yaşam içerisinde küçük seçimler sunmak yeterlidir. Örneğin; “Bugün kırmızı kazağını mı, mavi kazağını mı giymek istersin?”, “Önce kitabı mı okuyalım, yoksa oyuncakları mı toplayalım?” gibi seçenekler çocuğun karar verme becerisini destekleyebilir. Ancak seçeneklerin çocuğun yaşına uygun ve yetişkin tarafından kabul edilebilir sınırlar içerisinde olması önemlidir.
Hata Yapmasına İzin Verin
Bağımsızlaşmanın önemli parçalarından biri de hata yapmaktır. Çocuk bir işi ilk denemesinde doğru yapamayabilir. Dökülen suyu temizlemek, ters giyilen bir kıyafeti düzeltmek veya başarısız olan bir denemeyi yeniden yapmak çocuğun problem çözme becerilerini geliştirmesine yardımcı olur. “Dur, ben yapayım.” demek yerine “Birlikte nasıl düzeltebiliriz?” demek çocuğun çözüm sürecinde aktif kalmasını sağlar.
Bağımsızlık, Bir Anda Kazanılan Bir Beceri Değildir
Çocukların bağımsızlık kazanması zaman içinde gerçekleşir. Bazen kendi başına yapmak ister, bazen yeniden yetişkinin yardımına ihtiyaç duyar. Bu nedenle çocuğun her durumda bağımsız davranması beklenmemelidir. Önemli olan ona deneyebileceği güvenli alanlar sunmak ve gerektiğinde yanında olmaktır. Çocuğun “Ben yapacağım.” demesi bazen işleri biraz yavaşlatabilir. Ancak o birkaç dakikalık deneme, çocuğun kendine güvenmesi ve kendi becerilerini keşfetmesi açısından oldukça değerlidir. Çünkü bağımsızlık, çocuğun yalnızca kendi işini yapabilmesi değil; deneyebilmesi, karar verebilmesi, hata yapabilmesi ve yeniden deneyebileceğine inanmasıdır.
Kaşif Blog'den devamı